بچه زندگی را از روی زندگی کردن پدر و مادر یاد می گیرد . یعنی پدر و مادر باید بلد باشند درست زندگی کنند . برای این کار آنها باید دوره دیده باشند . بنابراین قبل از اینکه پدر و مادر بخواهند مفاهیم دینی را به فرزند خود منتقل کنند ، باید آن را بلد بوده و طبق آن زندگی کنند . در این صورت یک بستر مناسب برای انتقال مفاهیم دینی وجود دارد .این یک ضرورت حیاتی برای هر کسی است که شیوه ی درست زندگی کردن و نگاه کردن به آن را یاد بگیرد . پدر و مادر باید درست به زندگی نگاه کنند و با آن تعامل کنند . البته درست یعنی آن چیزی که طبق فرمایش خدای متعال باشد ، نه طبق اخلاق سکولار . بعضی از افراد می گویند که دنیا همین است و نمی توان کاری انجام داد و آن را عوض کرد .

اگر قصد دارید به زودی باردار شوید یا باردارید، این پیشنهادها به شما کمک می کنند ضریب هوشی فرزندتان را از دوران جنینی افزایش دهید.

1- با فرزندتان حرف بزنید لازم نیست کلی صبر کنید تا فرزندتان به دنیا بیایید و بعد حرف زدن با او را شروع کنید. در همان دوران بارداری هم می توانید جنین را مخاطب قرارداده و با فرزند متولد نشده حرف بزنید. وقتی با جنین حرف می زنید او به صدای شما عادت می کند و الگوهای زبانی را از همان زمان تشخیص می دهد. درباره تجربه ها و فعالیت های روزانه با او صحبت کنید. برایش با صدای بلند کتاب بخوانید تا گوش او را به شنیدن تشویق و فرزندتان را برای ورود به دنیای بیرون آماده کنید.

2- میوه های تازه مصرف کنید توصیه می شود در دوران بارداری از مصرف سبزیجات و میوه های تازهغافل نشوید.

مصرف این قبیل مواد غذایی علاوه بر اینکه به کنترل وزن و سلامت خودتان کمک می کند در افزایش هوش کودکتان نیز تاثیرگذار است. سبزیجات و میوه های مختلف ویتامین و املاح معدنی مورد نیاز بدن شما را به خوبی تامین می کنند و نیاز روزانه شما به مصرف مکمل های غذایی را کاهش می دهند. در صورتی که به هر دلیل نمی توانید میوه و سبزیجات مختلف را در رژیم غذایی تان داشته باشیدتوصیه می شود حتما از مکمل های غذایی کمک بگیرید.

3- استرس هایتان را کاهش دهید می خواهید بچه تان باهوش باشد؟ کمتر حرص بخورید. بعضی از پژوهش های اخیر نشان می دهند یکی از عواملی که روی هوش کودک تاثیر می گذارد، استرس مادر است. وقتی مادر در دوران بارداری استرس داشته باشد این موضوع روی شخصیت کودک و توسعه سلول های مغز او تاثیر منفی می گذارد؛ بنابراین در دوران بارداری سعی کنید راه و فعالیت هایی برای کاهش استرس و آرامش پیدا کرده و از محیط های پرتنش دوری کنید.

ورزش کردن فعالیت خوبی است که به کاهش استرس و سلامت جنین کمک می کند. تمرین های ریلکسیشن هم به آرامش بیشتر شما کمک می کند؛ پس آنها را در برنامه تان بگنجانید. نتایج پژوهش های دیگر نشان می دهد کودکانی که مادران آنها در دوران بارداری استرس زیادی دارند، در پنج سالگی دچار اختلال شناختی می شوند و در یادگیری زبان، کم هوشند.

4- مراقب دندان هایتان باشید بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت کنیدم. مشکلات و بیماری های مربوط به دهان و دندان در دوران بارداری بر سلامت کودک تاثیر می گذارد و با زایمان زودرس و کاهش وزن نوزاد در ارتباط است. وقتی مادران در دوران بارداری بهداشت دندان و دهان را رعایت نمی کنند فرزندان آنها احتمالا در یادگیری دچار مشکل می شوند. سیگار کشیدن در دوران بارداری خطر بزرگی است که نباید آن را نادیده گرفت. سیگار کشیدن اثرهای مشابهی بر جای می گذارد و سبب اختلال در یادگیری کودک می شود؛ ضمن اینکه سلامت دندان ها را کاهش می دهد. علاوه بر این ممکن است در آینده مشکلات سلامتی جدی ایجاد کند.

5- وزنتان را کنترل کنید خیلی از خانم های باردار چاقی را در دوران بارداری تجربه می کنند و دچار اضافه وزن زیادی می شوند، بنابراین باید در دوران بارداری مراقب وزن خودتان باشید تا نوزادتان با وزن متعادلی متولد شود. افزایش وزن مادر در دوران بارداری با تولدنوزاد کم وزن در ارتباط است. نتایج تحقیقات نشان می دهد کودکانی که با وزن مناسب به دنیا می آیند از ظریب هوشی بالاتری برخوردارند. محققان بعد از بررسی تاثیر وزن در میان همه فرزندان خانواده به این نتیجه رسیده اند که ارتباط نزدیکی بین کاهش وزن نوزاد و کم شدن ضریب هوشی کودکان وجود دارد. بدین ترتیب معلوم شد فرزندانی که با وزن طبیعی و به موقع متولد می شوند از ظریب هوشی بالاتری برخوردارند.

6- از مصرف شکر پرهیز کنید در دوران بارداری بهتر است مصرف شکر را به حداقل ممکن برسانید. شکر ارزش غذایی کمی دارد و در دسته مواد غذایی ناسالم قرار می گیرد. اگر می خواهید فرزند باهوشی داشته باشیدتوجه به این نکته بیشتر اهمیت دارد. مصرف مواد غذایی بسیار شیرین تعادل هورمون انسولین را بر هم می زند، در نتیجه احتمال کاهش عملکرد ذهنی کودک افزایش می یابد. ساده ترین راه برای کاهش مصرف شکر این است که به برچسب های مواد غذایی توجه بیشتری داشته باشید و از مصرف نوشابه های گازدار، انواع کیک و شیرینی های مختلف و همینطور آبمیوه های صنعتی پرهیز کنید.

7- به موسیقی گوش دهید از معجزه نت های موسیقی برای سلامت فرزندتان بهره مند شوید. البته یادتان باشد که بهتر است هنگام گوش دادن موسیقی از هدفون استفاده نکنید. اجازه دهید کودک شما در دوران جنینی صدای موسیقی را بشنود و با آهنگ های مختلف آشنا شود. به دنبال آهنگ های کلاسیک و آرامبخش باشید. موسیقی حتی برای پرورش هوش و خلاقیت کودکان نوپا هم تاثیر شگرفی دارد. بررسی ها نشان می دهند گوش سپردن به موسیقی های کلاسیک از جمله آهنگ های موتزارت به تقویت هوش میان شناختی کودک کمک می کند. علاوه بر این مزیت دیگر موسیقی کلاسیک این است که در آرامش و کاهش استرس مادر تاثیرگذار است.

8- روغن های سالم بخورید بعضی از مادرها در دوران بارداری از هرگونه چربی فراری هستند چون فکر می کنند که مصرف هر نوع چربی سبب افزایش وزن و چاقی می شود؛ درصورتی این باور اشتباه است. برای اینکه بچه باهوشی به دنیا بیاورید باید گروهی از چربی های مفید را در رژیم غذایی تان جای دهید. مغزهایی مانند بادام، گردو و فندق چربی های مفید دارند. اسیدهای چرب امگا 3 و امگا 6 که در ماهی و غذاهای دریایی پیدا می شود برای سلامت مغز جنین مفید است و به بهبود ساختار عصبی، خون رسانی و سیستم ایمنی بدن کمک می کند.

9- از مصرف کلسیم غافل نشوید یکی دیگر از مواد معدنی مورد نیاز مادران که به سلامت مغز و باهوش شدن کودکان کمک می کند، کلسیم است. به جز لبنیات منابع دیگری هم برای تامین کلسیم وجود دارد که در کنار کلسیم ریز مغذی های دیگری مانند آهن، اسید فولیک، ویتامین C و فیبر را تامین می کنند، بنابراین برای تامین کلسیم از مغزهایی مانند بادام، انجیر، کشمش، ماهی سالمون، سبزیجاتی با برگ سبز تیره مانند اسفناج و کلم بروکلی کمک بگیرد. حبوباتی مانند نخود و عدس هم کلسیم دارند.

10. رژیم غذایی سالمی را دنبال کنید به طور مرتب تخم مرغ بخورید. نتایج پژوهش های اخیر نشان می دهد ترکیبات موجود در تخم مرغ به رشد سلول های مغزی جنین کمک می کند. ماهی هم در دسته مواد باهوش کننده قرار می گیرد. پس بهتر است حداقل هفته ای دو بار ماهی را در برنامه غذایی تان قرار دهید. مصرف ماهی سبب می شود هوش زبان شناختی و مهارت های آتی فرزند شما تقویت شود.

البته درباره اینکه میزان مصرف کدام نوع ماهی برای شما بهتر است از پزشکتان سوال کنید و در این باره با او مشورت نمایید. توصیه های قبل از بارداری به اندازه کافی اسید فولیک مصرف کنید توصیه می شود خانم ها حداقل از یک ماه قبل از بارداری به مصرف اسید فولیک توجه ویژه ای داشته باشند و در رژیم غذایی روزانه شان حداقل 400 میکروگرم اسید فولیک قرار دهند. اگر مصرف این میزان اسید فولیک از راه مواد غذایی برای شما دشوار است بهتر است از مکمل های غذایی کمک بگیرید.

تحقیقات نشان می دهد زمانی که از یک ماه قبل از بارداری مصرف این میزان اسید فولیک را آغاز می کنند رشد و توسعه سلول های مغزی فرزندشان 50 تا 70 درصد افزایش می یابد. در واقع متخصصان بر این باورند که مصرف اسید فولیک به مقدار کافی اولین مرحله برای داشتن فرزندی باهوش است که قبل از بارداری شروع می شود و در دوران بارداری هم ادامه پیدا می کند.

وزنتان را به سطح ایده آل برسانید رژیم گرفتن و کاهش وزن در دوران بارداری کار ساده ای نیست؛ ضمن اینکه بطور معمول زنان باردار اضافه شدن وزنشان را تجربه می کنند. این موضوع برای زنان چاق یا افرادی با اضافه وزن بیشتر اهمیت دارد چون سبب چاقی بیش از حد آنها می شود. چاقی مادر سبب کم هوش شدن فرزند می شود. مهمترین توصیه به خانم هایی که قصد بارداری دارند این است که حتما وزنشان را به سطح ایده آل برسانند و بعد برای بارداری اقدام کنند.

در این صورت احتمال سلامت نوزاد و افزایش ضریب هوشی او بیشتر می شود. ورزش را در برنامه روزانه تان جای دهید قبل از بارداری خودتان را به ورزش عادت دهید. اگر در این زمان برنامه منظمی برای ورزش داشته باشید در طول دوران بارداری هم ورزش کردن برایتان دشوار نیست. خانم هایی که در طول دوران بارداری تازه سراغ ورزش کردن می روند کمتر می توانند خودشان را با این برنامه جدید زندگی وفق دهند و زودتر از زنان ورزشکارا از فعالیت های بدنی دست می کشند. سیگار را ترک کنید سیگار میزان هوش کودک را پایین می آورد و سلامت جنین را به خطر می اندازد. اگر تصمیم به بارداری دارند توصیه مهم دیگر ما به شما این است که سیگار را کنار بگذارید تا هوشنوزاد شما را تحت تاثیر قرار ندهد و بتوانید در آینده به داشتن فرزند باهوش افتخار کنید.

منبع: ir-dr.com

در هر سن لازم است برای تربیت کودکان تان شیوه مختلفی را به کار بگیرید؛ این راهنما می تواند کمک تان کند.

چگونه کودک 1 ساله‌تان را از وسایلی که نمی‌خواهید به آن دست بزند دور نگه می‌دارید؟ اگر کودک خردسال‌تان مشت بزند چه کار می‌کنید؟ چگونه احترام گذاشتن به بزرگترها را به نوجوان‌تان یاد می‌دهید؟

کودکان در هر سنی که باشند، موضوع مهم در تربیت‌شان، ثبات و جدیت در قوانین است. اگر والدین خودشان قوانینی که وضع کرده‌اند را جدی نگیرند، مسلم است که کودکان‌شان نیز همین کار را خواهند کرد.

در اینجا به نکاتی در مورد تربیت کودکان‌تان از زمان نوزادی تا نوجوانی اشاره می کنیم:

سه کتاب را روی هم گذاشته و عکس بگیرید .

هایکو کتاب شما آمادست!

عکس هایکویتان را در بخش نظرات بارگذاری کنید  و کتاب هایتان را معرفی کنید …

اولین هایکو کتاب من:

« زندگی را ساده بگیریم .

خانه داری؛ فراتر از رویداد  »

کتاب؛ یار مهربان

نویسنده: زهرا جوادی

در طریق تربیت دینی کودکان مراقبت هایی باید صورت گیرد تا امر تربیت مؤثرتر باشد . این مراقبت ها از جهات مختلفی مورد بحث هستند که اهم آنها عبارت اند از:

۱- پاسخ درست به سؤالات : درک و فهم کودک نسبت به مسائل مذهبی بسیار محدود است و به همین نظراو دائماً در زمینه های گوناگون به سؤال و پرسش می پردازد تا دامنه اطلاعات خود را وسیع تر سازد. پرسش های او نشانه ی علاقه مندی او به عقلانی و مستدل کردن اطلاعات مذهبی است و برای مربی نقطه مثبتی می باشد .

آنچه مهم است دادن پاسخ به سؤالات است که باید درست و قانع کننده باشد. ما نیاز نداریم که با استدلالِ نیرومند و قوی به کودک جواب دهیم ؛ زیرا او دراین رابطه شاید نتواند حقایق را درک کند و مبانی درک منطقی و مستدل او چندان رشدی ندارند ؛ ولی ضروری است پاسخ ها قاطع باشند آن چنان که او را قانع کنند نه ساکت ، قلب پاک و منزه او باید آن را بپذیرد و ذهنش آن را در خود جای دهد.

موفقیت در این امر بسته به آن است که والدین و مربیان ، خود اعتقادات و اطلاعات روشنی داشته باشند و به آنچه که می گویند مؤمن باشند. اگر جای ابهامی در زمینه ای خاص برایشان وجود دارد از خود دور سازند و در پاسخ هم خود را در وضع درک و فهم و موقعیت کودک قرار دهند.

۲- جلوگیری از بدآموزی ها: چه بسیارند شبهات و بد آموزی هایی که برای کودک پدید می آیند و ناشی ازجهل و یا بی توجهی مربیان است و البته آنها هم در این امر شاید معذور باشند. از آن بابت که برخی از مستشرقان خیانتکار، دوستان نادان و دشمنان دانا ذهن ها را آلوده کرده اند و افسانه ها و اساطیری را به نام مذهب وارد جامعه نموده اند و اذهان مردم را آلوده اند.

عقاید و افکارغلطی که وارد مغزها شده اند به زودی از بین رفتنی نیستند و ای بسا که خود به گروه و نسل های دیگر القاء شوند ودر ذهن آنها هم ریشه دار گردند. در آموزش ها، بویژه در آموزش مذهبی باید چیزی را به کودک آموخت که بعدها نیازی به اصلاح نداشته باشد.

والدین و مربیان اعتقاد به خدا، به مذهب و تعالیم آن را به گونه ای در کودک پدید آورند که روح مذهب در آنان به صورتی صحیح استوار گردد. همچنین مسائل و مباحث آموخته شده به صورتی باشند که کودک در حال و بعد ، آنها را منافی با حق و حقیقت نیابد. غرض این است بدانیم که عقاید مذهبی کودکان با زندگی روزمره و تجارب و آگاهی های خانواده و مدرسه ارتباط نزدیک دارد.

۳- ایجاد عادات مذهبی : زندگی خود و خانواده خود را مذهبی کنید. آن چنان که رفتار و گفتار، رفت و آمدها ، معاشرت ها ، خور و خواب ها و موضعگیری ها همه رنگ مذهب داشته باشند. نماز خود را در اول وقت بخوانید و برنامه کار و بازی کودک را طوری ترتیب دهید که در آن ساعت فارغ البال و با شما همراه باشد؛ روح خیر خواهی نسبت به همنوع را درخود زنده و متجلی سازید تا فرزند شما از آن درس بیاموزد؛ در برخوردها خوشرو باشید که حاصل آن عملاً خوشرویی فرزند شما باشد و درهمه ی آنچه که مورد نظر است به طور مداوم و مستمر عمل کنید تا این خوی ها در شما و فرزندنتان به صورت عادت درآید.

۴- خستگی جسمی و ذهنی : ما دوست داریم که فرزندان ما عامل به مذهب و تعالیم آن باشند ولی نمی خواهیم که کودک را در طریق مذهب و عبادت و طاعت آن چنان خسته کنیم که از آن متنفر و بیزار گردد. طفلی که از همان آغاز حیات از عبادت خسته شود ترجیح خواهد داد که بدون مذهب باشد.

غرض این است که در اعمال مذهبی ظرفیت جسمانی ، روانی، فکری و عاطفی کودک را در نظر گیریم و ببینیم تا چه حد آمادگی پذیرش و عمل دارد. از کودک هفت ساله خود انتظار نداشته باشید که پا به پای شما در راهپیمایی ها شرکت کند و چون شما شعار دهد. او کودک است، خسته خواهد شد . از فرزند ده ساله خود انتظار نداشته باشید که چون شما در جلسه مذهبی چند ساعته ساکت و آرام بنشیند وهمانند شما به خواندن دعا، سینه زنی و مرثیه خوانی بپردازد.

بررسی های علمی نشان می دهند که بیشتر لامذهبان و یا مخالفان مذهب از دو گروهند:یکی فردی که در دوران کودکی و نوجوانی آگاهی و تربیت مذهبی به او نداده اند و دیگر فردی که تربیت مذهبی دوران کودکی اش با خشونت و سختگیری توأم و همراه بوده است و یا کودک را در عین نفهمیدن مسئله ای وادار به عمل کرده اند.

هشدار

غرض هشداری است به والدین و مربیان که بر اثر بی توجهی ، سهل انگاری و جهل و نادانی ، وضع و موقعیتی را برای کودکان پدید می آورند که آنان در آینده با دشواری هایی مواجه خواهند شد. فی المثل برخی از والدین و مربیان طفل را در دوران کودکی از تربیت دینی دور نگه می دارند. بدان مقصد که این امر برایشان زود است و بعدها در سنین نوجوانی امکان اعمال نظر برایشان نخواهد بود. و یا بعضی از مربیان مسئله ای را وارونه و غلط به کودک القاء می کنند بدان گمان که در آینده پس از بزرگ شدن کودک آن را اصلاح نمایند ؛ و اینان روزی به خود می آیند که کار از کار گذشته و در امر تربیت با صدها دشواری مواجه خواهند بود.

رمز از دست دادن عقاید

این که چرا برخی از افراد با این که در خانواده مذهبی به دنیا آمده اند ترک دین و مذهب می گویند پاسخش تا حدودی مربوط می شود به بخشی از تحلیلی که ارائه دادیم . در عین حال برای هشیاری برخی از والدین علاقه مند به پرورش مذهبی فرزندان ، عرض می کنیم که به موارد زیر هم توجه داشته باشند و رمز ترک عقاید و لا مذهبی فرزندشان را در این روابط جستجو کنند:

۱- عدم آگاهی و معرفت نسبت به مسائل مذهبی که خود سبب رسیدن به این نکته می شود که کار مذهب عملی پوچ و بی فایده است.

۲- وجود تناقض در رفتار و کردار، در گفتار و عمل والدین و مربیان که کودک را نسبت به آنها بدبین می سازد.

۳- اِعمال روش های خشک و مستبدانه در آموزش مذهبی و درخواست اطاعت کورکورانه و بی قید و شرط.

۴- عدم توان استدلال منطقی در این رابطه که وجودش برای دفاع از کیان عقیدتی هرکس ضروری است .

۵- وجود افسانه و اساطیر و خرافات و موهومات و شبهات به اسم مذهب که سبب بدنام کردن مذهب می شود.

۶- عدم ایجاد رابطه بین دین و دانش و حتی اصرار به متضاد نشان دادن این دو مسئله .

۷- القاء ترک لذات به اسم دین ، بدین ادعا که لازمه دینداری ترک لذات است .

۸- وجود تفاوت بین آنچه که از لحاظ تعالیم مطرح می شود و عمل آن در اجتماع و مسئولان مذهبی جامعه .

۹- تحمیل بدون در نظر داشتن ظرفیت جسمی و روانی کودک.

۱۰- عدم زمینه سازی برای ایجاد آمادگی در کودک به گونه ای که گاهی جاذبه تلویزیون نمی گذارد کودک به دنبال نمازش برود.

۱۱- معاشرت های بی بند و بار و بی ضابطه که موجبات فساد و گمراهی ها را فراهم می آورند.

۱۲- زرق و برق ها ی فسادانگیز محیط و القائات ناروا در این رابطه که ناشی از تلاش جاهلان و دشمنان دوست نما است .
توجه به امانت داری

در همه حال فراموش نکنیم که ما امانتدار خداییم . کودک، امانتی است از خدا در دست ما و بعد هم در دست خودش و بعد هم در دست اجتماع و مسئولان دینی. ما در برابر این امانت مسئولیم و باید حساب پس بدهیم . بار مصیبت دو چندان خواهد بود وقتی که ما نه برای خود فکری کرده باشیم ، نه برای فرزندانمان، بی اعتنایی و یا سهل انگاری در انجام وظیفه عقوبت آفرین است.
در این راه از چه کسی مدد گیریم؟

در تربیت فرزندان و ساختن و به عمل آوردنشان باید از مددها و نیروهایی استفاده کرد. نخست باید از همت و عزم و اراده خود مدد خواست که جداً به تربیت کودک همت گماریم و بکوشیم او را بسازیم و به عمل آوریم . ثانیاً از آنها که آگاه و صاحبنظرند ، از مسئولان تربیت، از معلمان اخلاق ، از صاحبنظران در فهم قرآن باید مدد بخواهیم که آگاهی ها و اطلاعات لازم را در این رابطه در اختیارما بگذارند. از فرصت هایی که در اجتماع است ، از امکاناتی که دولت و دستگاه های آموزشی در اختیار می گذارند باید به نفع سازندگی و اصلاح کودک استفاده کرد.

و سرانجام باید از هستی بخش مطلق ، از مددرسان توانا و نزدیک ، از خداوند خلق و امر برای حفظ و به ثمر رساندن امانت خودش طلب کمک کرد.

منبع :تبیان